ag déanamh staighrí sa choill

Tá clós deas mór agam, le claí timpeall air, ar barr Cnoic an Nathrach Shligreach (ní bhíonn siad ina gcónaí anso fós!). Tá féar ag fás ar an dtalamh mar plásóg (nó mar páirc nuair a bhíonn an bainte uaithi!), agus crainn anso 's ansúd.

Tá coill agam leis, siar den chlós, agus ní bhíonn claí ar bith timpeall air. Suite atá sí ar fána géar dul fána chun sruth earrachúil ó Acra Dé (scéal eile!).

Ní bainimíd úsáid as an choill, mar bíonn sí foircthe le fiailí 's crainn beaga. An samhradh so, bím ag gearradh roinnt de na crainn beaga agus na fiailí, agus bím ag déanamh iarracht ar an t-eidhneán nimhe a bhású.

Agus bím ag déanamh staighrí, an fána géar a bhisiú. Úsáidim clocha mhóra leibhéalta, curtha ar an bhfána -- gach aon staighre i ngar le cheile sna áiteanna níos giorra, ach amach ó chéile sna áiteanna níos leibhéal.

I ndiaidh na clocha, lánaím iad le cré, agus cuirim síolta féar orthu. Tá súil agam go coinníonn na fréamhacha na staighrí le chéile.

Do dheineas cúig staighre fós. Is éigean dom mórán eile a dhéanamh. Le cúnamh Dé, críochnód roimh deireadh na mbliana.


Tags: Gaeilge, Gaoluinn, crainn